Koyun Yetiştiriciliği

Örnek Reklam Alanı

#EvdeKal

KOYUN YETİŞTİRİCİLİĞİ

Uzun yıllardan beri eti, sütü, yapağı ve derisi ile insanların en önemli ihtiyaçlarını karşılayan koyunlar, dünyanın her yerinde yetiştirildiği gibi ülkemizde de hemen hemen her bölgede yetiştirilmektedir. Koyunculuk meraya dayalı bir hayvancılık kolu olduğundan, ilk şartı da iyi bir meraya sahip olmaktır. Meralar; sürü büyüklüğüyle uyumlu kapasitede, düz ya da az eğimli ve hayvanlar için güvenli olmalıdır. Maalesef Ülkemizde hayvan yetiştiricileri yararlandıkları meranın bakım ve yönetimini ihmal etmektedir. Oysa mera bakım ve yönetimi (amenajmanı) koyun yetiştiricisinin ana ve öncelikli işlerinden biri olmalıdır. Küçükbaş hayvancılık işletmelerinin geleceğinin tamamen meranın ıslahı ve amenajmanına bağlı olduğu gerçeği asla göz ardı edilmemelidir.

Meralarda ot olmazsa hayvan da olmaz”, bu çerçevede hayvanların severek tükettiği yöreye uygun, adaptasyon yeteneği ve yem değeri yüksek otların çoğaltılması hayvan sahiplerinin/çobanların öncelikli işi olmalıdır. Söz gelimi İç Anadolu bölgesinde asırlar boyu yaşam bulmuş, kuraklığa dayanıklı ve yem değeri yüksek, Dağ korungası gibi yem bitkileri çayır-meralarda yaygınlaştırılmalıdır. Dışarıdan alınan tohumların, asırlardır yerelde hayat bulmuş tohumlar karşısında verimlilik ömrünün kısa olacağı her zaman göz önünde bulundurulmalıdır. Koyunlara verilecek kaba yemin tamamını veya büyük bir kısmını, kesif yem maddelerinin ise bir kısmını temin edebilecek, ekilip biçilebilen arazinin olması yetiştirici karlılığı için ikinci şarttır. Ayrıca tarla-bahçe hasadından sonra kalan anızlarda/artıklar da koyunlar otlatılarak meraların bir süre dinlenmesi sağlanmalıdır.

 Koyun yetiştiriciliği her şeyden önce bir gelenek\birikim\kültür işidir. İşe başlamada veya kapasite artırmada,

 1) Mera özelliği ve mera otlatma kapasitesi,

 2) İklim ve kaba yem kaynağı,

3) Et /süt ve yapağı (yapağıcı ırklarda) gelirlerinden elde edilecek kazanç,

 4) Pazar güvencesi ve istikrarı,

5) Bölgeye adapte olmuş ırktan kaliteli ve uygun damızlık temini,

6) İşgücü,

7) Hayvan hastalık ve zararlıları riski göz önünde bulundurulmalıdır.

 

Koyun yetiştiriciliğinde çok para var, koyuncular bu yıl çok para kazandı veya bu yıl zarar etti, şeklinde kısa dönemli yaklaşımlar başarılı olmayı kısıtlamaktadır. Koyun yetiştiriciliği; yılda 365 gün, haftada 7 gün, günde 24 saat emek istediğinden sevilerek yapılması gereken bir iş kolu olarak değerlendirilmeli, koyun yetiştiriciliğine ek bir iş gözüyle bakılmamalıdır. Koyun yetiştiriciliğinde de öncelikli iş, her daim çayır mera bakımı ve yönetimi olmalıdır.

  • Koyun ağılı yapılacak yerin seçiminde;
  • Yol, su ve elektrik temini,
  • Meraya yakınlık,
  • Topoğrafya (eğim, kışın soğuk rüzgarlara kapalı olma gibi)ü
  • Drenaj, sel, çığ, heyelan tehlikesi,
  • Yabani hayvan saldırısı,
  • Yangından korunma,
  • Hizmet ulaşımına yakınlık,
  • İşletmenin ileri ki yıllardaki büyüme potansiyeli gibi parametreler göz önünde bulundurulmalıdır

Yetiştirme Sistemleri

Koyun yetiştiricileri; yetiştirme biçimlerine göre genel olarak 3 gruba ayrılırlar.

  • Mera koyunculuğu,
  • Çiftlik koyunculuğu,
  • Kuzu besiciliği,

Koyunculukta Yapılacak İşler

  • Koç katımı,
  • Doğum,
  • Kırkım,
  • Sağım,
  • Kayıt tutma,
  • Yem stoklanması,
  • Ağılların temizliği,
  • Aşılama ve paraziter mücadele.

Kaynak:

https://www.tarimorman.gov.tr/HAYGEM/Belgeler/Hayvanc%C4%B1l%C4%B1k/K%C3%BC%C3%A7%C3%BCkba%C5%9F%20Hayvanc%C4%B1l%C4%B1k/Koyun%20Yeti%C5%9Ftiricili%C4%9Fi/2019%20Y%C4%B1l%C4%B1/Koyun_Yetistiriciligi.pdf

 

Örnek Reklam Alanı

#EvdeKal