KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN

Reklam Alanı

Reklam buraya

untitled

. Süleyman (Osmanlı Türkçesi: سلطان سليمان اول‎, Sultan Süleyman-ı Evvel; 6 Kasım 1494, Trabzon – 7 Eylül 1566, Zigetvar), Osmanlı İmparatorluğu‘nun onuncu padişahı ve 89. İslam halifesi. Batıda Muhteşem Süleyman,[2][3] Doğuda ise adaletli yönetimine atfen Kanunî Sultan Süleyman (Osmanlı Türkçesi ile قانونى سلطان سليمان‎) olarak da bilinmektedir. 1520’den 1566’daki ölümüne kadar, yaklaşık 46 yıl boyunca padişahlık yapan ve 13 kez sefere çıkan I. Süleyman, saltanatının toplam 10 yıl 1 ayını seferlerde geçirmiştir.[4] Süleyman böylece imparatorluğun hem en uzun süre görev yapan hem en çok sefere çıkan ve de en uzun süre sefer yapan Osmanlı Sultanı olmuştur.

I. Süleyman 1520 yılında, babası I. Selim‘in ölümünün ardından tahta çıktı. Batıda Belgrad, Rodos, Boğdan ve Macaristan‘ın büyük kısmını imparatorluk topraklarına kattı. 1529 yılında Viyana‘yı kuşatsa da çeşitli sebeplerden ötürü bu kuşatma başarısızlıkla sonuçlandı. Doğuda, Safevîlerle yapılan savaşlar sonrasında Orta Doğu‘nun büyük kısmını ele geçirdi. Afrika‘da imparatorluğun sınırları Cezayir‘e kadar uzanırken; Osmanlı Donanması ise Akdeniz‘den Kızıldeniz‘e kadar olan sularda hakimiyet kurmuştu.[5] I. Selim’den 6.557.000 km2 olarak devraldığı Osmanlı İmparatorluğu’nu, padişahlığı döneminde 14.893.000 km2‘ye ulaştırdı.[6][7] Zigetvar Kuşatması‘nın sonlanmasından bir gün önce, 7 Eylül 1566 tarihinde hayatını kaybetti ve yerine oğlu II. Selim geçti

6 Kasım 1494 tarihinde, Trabzon‘da doğdu.[8] Babası, Süleyman doğduğu zaman Trabzon valisi olan ve 1512 yılında padişah olarak tahta geçen I. Selim, annesi ise Ayşe Hafsa valide sultan idi.[9] Çocukluk yıllarını, süt kardeşi Yahya Efendi ile birlikte Trabzon’da geçirdi.[10] Yedi yaşında bilim, tarih, edebiyat, din ve askeriye alanlarında eğitim almak için İstanbul‘a, Topkapı Sarayı‘ndaki Enderûn‘a gönderildi.

1508 yılında Şarkî Karahisar sancak beyi olarak atandı; ancak babası Selim’in kardeşi Amasya sancak beyi Ahmed‘in itirazı sonrasında Bolu‘ya atandı.[10][11] Ahmed’in buna da itiraz etmesi sebebiyle atandığı Kefe sancağına 1509 Temmuz’unda çıktı.[11][12] Babası I. Selim’in 1512’de tahta çıkmasından sonra İstanbul ve Edirne‘de oturdu.[12] 1513 yılında Saruhan sancak beyliğine atandı.[13] Burada, sonraları baş danışmanlarından biri olacak olan Pargalı İbrahim ile yakın bir arkadaşlık kurdu.[12][14] Yaklaşık yedi yıllık Saruhan sancak beyliğinin ardından, 1520 yılının 21 Eylül’ü 22 Eylül’e bağlayan gecesi babası I. Selim’in ölümü üzerine İstanbul’a hareket etti ve tahtta hak iddia edecek başka biri olmadığından herhangi bir mücadele vermeden 30 Eylül 1520 tarihinde onuncu Osmanlı padişahı olarak tahta çıktı.[12][15] Tahta geçişinden birkaç hafta sonra Venedik elçisi Bartolomeo Contarini Süleyman’ı “Yirmi altı yaşında, uzun fakat sırım gibi ve kibar görünüşlü. Boynu biraz fazla uzun, yüzü zayıf, burnu kartal gagası gibi kıvrık. Gölge gibi bıyığı ve küçük bir sakalı var. Cildi biraz soluk olsa da yüzü oldukça hoş. Derisi solgunluğa meyilli. Akıllı bir hükümdar olduğu söyleniyor ve herkes onun saltanatının hayırlı olacağını umuyor” şeklinde tanımlamıştır.

Reklam Alanı

Reklam buraya

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*