BİNİCİLİK

Reklam Alanı

Reklam buraya

Binicilik; kısaca ata binme becerisidir. Binicilik; atı iyi durumda kullanma sanatı olup bu iyi durum, atı tam yerinde, sakin, zamanında, güven içinde ve olabildiğince işe uygun kuvvet sarf ettirerek kullanma becerisidir. Biniciliğin tarihi çok eski zamanlara kadar uzanır.

Binicilik sporunun ilk izlerine, tarihte ilk Türk devleti olarak bilinen ve Çin’de yaşamış olan Chou “Çu” sülalesinin hâkimiyeti döneminde rastlanmaktadır. Türk asıllı imparator Hiao’dan (M.Ö. 900) söz eden kronikler, kendisinin mükemmel bir at ustası (binici) olduğunu yazmaktadırlar.Ata ilk binen kavim Türklerdir ve atlar ilk kez Türkler tarafından ehlileştirilmiştir.

Binicilik tarihine damgasını vuranlar, belki de savaşlarda önemli rol oynayan, süvari de denen atlı askerlerdir. İlk süvari birliklerini MÖ 2600’de Çinlilerin kurdukları bilinmektedir.Çinliler ata binmeyi M.Ö. 3. yy.da Hunlardan öğrenmişlerdir.Ancak binicilikte asıl gelişme, 5. yüzyılda eyerin bulunmasından sonra gerçekleşmiştir. Daha önceleri çıplak atın sırtına binilir ya da atın sırtına bir kilim ve battaniye atılarak oturulurdu.f019cae29e

Günümüzde askeri amaçlı binicilik gerilerken, spor amaçlı binicilik önem kazanmıştır. Binicilikte başlıca iki biçim vardır: İngiliz biniciliğive Batı biniciliği. İngiliz biniciliği spor amacıyla yapılan biniciliktir. Batı biniciliği ise Amerika kıtalarında kovboy denen sığır çobanlarına özgü biniciliktir. Kovboylar, uzun üzengili ağır eyerler kullanır ve bacakları düz duracak biçimde ata binerler. İngiliz biniciliği ise, binicinin güvenliğini, binicinin atı denetimini ve atın

rahatlığını dikkate alan bir anlayışa dayanır.

Önerilerrrr;

  • Çocukların ata binmeyi öğrenmelerinin en iyi yolu, genellikle boylarına uygun, yere sağlam basan midillilere binmektir.
  • Ülkemizde binicilik sporu atalarımızdan gelen bir gelenek ve belki de genlerimizde var olan bu istek, şehir hayatının keşmekeşinden kurtulmanın doğaya duyduğumuz özlemi biraz da olsa gidermenin zevkli bir yolu.
  • Binicilik sporunu yapmak isteyenler için ilk kural atları sevmek. Attan ürken, onunla diyalog kuramayan bir insanın, bu sporu yapması neredeyse imkansıdır. Atınızı yavaşça vurarak okşamalı, onunla konuşmalı, zaman zamanda ona şeker vererek küçük jestler yapmalısınız.

    binicilik sporu ve kullanılan kum torbası

  • Ona ne kadar iyi davranırsanız, o da size o kadar uyum gösterecek ve sadık kalacaktır.Binicilik sporunda engelli atlama vardır ki bu sporu yaparken engellere genellikle kum torbası konmaktadır.

  • İyi bir bininci olmak
  • At binmek uzaktan kolay gibi gözükse de, işin aslı öyle değil. Kişinin yeteneği, azmi ve çalışmasına göre iyi bir binici olmak 6 ay ile 5 yıl arasında süre gerektiriyor.

  • Binicilerin rahat ve güvenli olarak at binmek için, öncelikle tok adı verilen bir kask takmaları gerekli. Bunun dışında, biniciler külot pantolon ve özel çizme de giymeliler. Ama iyi birer binici olduktan sonra, kendi zevkiniz için bu sporu yaparken, güçlü kuvvetli olmanız bunun içinde boks salonlarında kum torbası ile antrenman yapıp rahat ettiğiniz giysileri giymelisiniz.
    bn1
  • Yaş sınırı yok mu??

    Binicilik sporuna başlamak için 10-11 yaşları ideal, sağlığınız elverdiği sürece de at binebilir, fiziksel olarak da bacak kaslarınızı çalıştırabilirsiniz.

    At sahibi olmaya karar verdiğinizde onu bir binicilik kulübüne bırakmalısınız. Çünkü atlar bakım isteyen son derece obur hayvanlar. Günde dört kilo yulaf yiyip, 30-40 litre kadar su içip, bazı dönemlerde kilolarca yumurta, maydanoz, havuç, bal gibi yiyeceklerde yerler.

  • Binicilik pahalı spor mu??

    Binicilik çok ucuz olmamakla beraber çok da pahalı bir spor değil. Bu sporu yapmanız kendi atınızın olması gerekli değil. Üye olacağınız bir kulüpte atlara binebilir ve doğanın zevkini çıkartabilirsiniz.

    Biniciliğin Tarihçesi

    Günümüzden 4 bin yıl önce Orta Asya’daki Türklerin atı binek hayvanı olarak kullandıkları bilinmektedir. Ata sağlam oturmanın ve üzenginin önemini ise ilk olarak Kafkas kökenli İskitler kavramışlardır. At sırtında savaşan ve avlanan en eski topluluk olarak Hititler tarihe geçmiştir. Ksenophon’un “Hippike” adlı kitabı, binicilik konusunda yazılan ilk kitaptır. Bugün de kullandığımız yöntemlerle atın zor kullanmadan eğitilebileceğini ilk ileri süren kişi, “Ecolé de Cavalerie” adlı kitabın yazarı François Robichon de la Guérinière’dir.

    Türkler, Orta Asya’da göçebe olarak yaşadıkları eski çağlarda iyi biniciydiler. Eski Türklerin çöğen(polo), cirit gibi at sırtında oynanan oyunlarda usta oldukları bilinmektedir. Ama yerleşik yaşama geçildikçe ve Osmanlı döneminde, özellikle kentlerde binicilik önemini yitirmiş ve askeri amaçlarla sınırlı kalmıştır. 1913’te Sipahi Ocağı‘nın kurulmasıyla biniciliğe yeniden önem verilmeye başlanmıştır. Özellikle cumhuriyet döneminde binicilik sivillerin de ilgi gösterdiği bir spor haline gelmiştir. Türk biniciler uluslararası yarışmalara ilk kez 1931’de katılmış ve Yüzbaşı Cevat Mustafa bireysel sıralamada üçüncülük elde etmiştir. Ertesi yıl Teğmen Saim Polatkan Nice konkurhipiklerinde “Kısmet” adlı atıyla ikinci olmuştur. Türk biniciler arasında uluslararası karşılaşmada ilk altın madalyayı 1934’te Viyana konkurhipiklerinde Teğmen Cevat Gürkan almıştır. Uluslararası karşılaşmalarda adını duyuran ilk Türk kadın binici Hayal Gönenli’dir ve 1971 yılında Balkan şampiyonasında gümüş madalya kazanmıştır. Sonraki tarihlerde, özellikle Balkan ülkeleri arasından yapılan karşılaşmalarda pek çok Türk binici madalya almıştır.,

    Ata Binme ve Attan İnme

Ata, atın sol tarafından binilip sol taraftan inilir. Atın hareketsiz kalmasını sağlamak için dizgin sol elde sıkı ve gergin tutulur. Binici, sol omzu atın sol tarafına gelecek biçimde, sırtı atın kuyruk tarafına gelecek şekilde durur. Sol eli ile dizgini ve kamçıyı tutar, iki elini de atın ensesine koyar. Sol ayağını üzengiye geçirir ve ayağıyla bastırarak üzengiyi kolanın altına doğru iter. Sonra ata doğru döner ve eyerin ortasını ya da öte yandaki kenarını tutarak hafifçe sıçrar.

250px-Horse-racing-4Sağ bacağını atın üzerinden aşırarak yavaşça eyere oturur. Sağ ayağını da üzengiye geçirerek rahat bir oturuş sağlar ve dizginleri denetimi altına alır. Ata binmenin temeli dengeli bir biçimde sıçramaya ve sağayağını atın üzerinden seri biçimde aşırmaya dayanır.

Attan değişik biçimlerde inilebilir. Binici genellikle atı durduktan sonra, dizginleri ve varsa kamçıyı sol eline alır. Ayaklarını üzengilerden çıkarır ve öne doğru hafifçe eğilerek sol elini atın boynuna, sağ elini eyerin ön bölümüne dayar. Sağ bacağını atın sırtından sol tarafına aşırarak yere atlar. Binici yavaşça parmak uçları üzerine ve atın biraz açığına inmelidir. Daha sonra dizginler sağ ele alınır ve at kısa mesafeden tutulur. Attan inmeden önce dikkat edilecek en önemli nokta, her iki ayağın da üzengilerden çıkarılmış olmasıdır.

Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Binicilik

Reklam Alanı

Reklam buraya

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*