ANADOLU’NUN GÖZDE ŞEHRİ SİVAS

Reklam Alanı

Reklam buraya

SİVAS

İç Anadolu’nun en eski ve önemli kentlerinden biridir.Kazı ve araştırmalarda ele geçen buluntular, yörede ilk yerleşimin Neolitik Çağ’a (M.Ö. 8000-5500) uzandığını göstermektedir. Kent M.Ö. 2000’lerde değişik yerleşmelere sahne olmuştur.

Sivas’ın Milli Mücadele’nin kazanılmasında önemli bir yeri vardır. Bu mücadelenin hazırlık döneminde Mustafa Kemal Paşa önce, 27 Haziran 1919’da Samsun’dan ErzurumKongresi’ni takiben burda 4 Eylül 1919’da Sivas Kongresi’ni topladı ve 18 Aralık 1919’da Ankara’ya gitmek üzere şehirden ayrıldı.

Atatürk’ün ‘Cumhuriyetin Temellerini Burada Attık’ dediği Sivas’ta 4 Eylül 1919’da, Sivas Erkek Lisesi’nde toplanan Sivas Kongresi, alınan kararlar bakımından Kurtuluş Savaşıöncesi toplanan en önemli kongredir. Hiçbir ülkenin manda ve himayesinin kabul olunmayacağı ve milletin istikbalinin yine milletin azim ve kararıyla kurtulucağı kararları bu kongrede alınmıştır.

İklim

Sivas, sert bir karasal iklim yapısına sahiptir. Kışları soğuk ve sert geçer, kış aylarında bol kar yağışı görülür ve ortalama 4-5 ay karla örtülüdür. Yazları sıcak kurak ve kısa süreli, ilkbahar ve sonbahar ayları yağmurlu geçer. Sivas coğrafi olarak İç Anadolu, Dogu Anadolu ve Karadeniz bölgelerinin kesiştiği noktadadır.

Kültür

Sivas geniş toprakları nedeniyle çok geniş ve büyük bir kültüre sahiptir.Doğu Karadeniz’deki ilçelerinde tipik Karadeniz ağzı ve kültürü görülürken, İç Anadolu ilçelerinde bozkır ve Sivas yöresine özgü Sivas folklorü görülür.Yeşilırmak havzasında bulunan Karadeniz ilçeleri olan Suşehri, Akıncılar, Gölova, Koyulhisar ve Zara bölgesi Kemençe, Zurna, Horon ve Yayla bölgesidir. İç Anadolu da ise gene Türkmen kültürü ile yer yer Balkan muhacirleri ve Kafkasya göçmenlerinin kültürleri ve gelenekleri de görülür. Bu geniş coğrafya alanında pek çok yöresel sanatçılar da yetişmiştir.Karadeniz ilçelerinde Kemençe ve Tulum üstadları, İç Anadolu ve Doğu Anadolu ilçelerinde Saz ve Aşık geleneği ve üstatları yetişmiştir.

Ekonomi

İl ekonomisinde tarım ve sanayi sektörü ilk sırada yer almaktadır.Bu sektörleri ticaret ulaştırma ve haberleşme sektörleri takip etmektedir.Özellikle demir ve demirciliğe dayalı sanayi lokomotif sektör olarak ön plana çıkmıştır.

Aşık-Veysel-Müzesi

 

KOYULHİSAR

Koyulhisar, Sivas’ın Karadeniz iklim ve coğrafi bölgesine düşen ve ilin en kuzeyinde bulunan ilçesidir.

1923 yılından 1933 yılına kadar il olan Şebinkarahisar’a bağlı bir ilçeydi. Vilayetlerin yeniden düzenlenmesi için yapılan çalışmalar neticesinde birçok il ilçe haline getirilmiş, bu arada Şebinkarahisar’ın da 20 Mayıs 1933 tarih ve 2197 sayılı kanunla ilçe haline getirilmesiyle, bu tarihten sonra Koyulhisar, Sivas’a bağlanmıştır.

Koyulhisar; sırtını Dumanlı (Duman Baba, Hacı Bektaş Veli’nin Müridi) dağına verirken, fay hattı olarak bilinen Kelkit ırmağına ayaklarını uzatmıştır.

Orman ve tabii güzellikleri ile çok zengin olmakla birlikte tarihi kalıntılarla ve geçmişle ilgili bulgular ve kayıtlar ise çok zayıftır. İlçeiçinde bir anıt ve cami kalıntıları dışında kayda değer bir şey bulunmamaktadır.

Eğriçimen Yaylası’nda ve çevresinde paleontolojik zamandan (kireçli zaman ve sonrası) kalma deniz yaratıkları fosilleri bulunabilmektedir.

01

 

Kalebaşı, Koyulhisar

Kalebaşı, Sivas ilinin Koyulhisar ilçesine bağlı bir köydür.

Köyün eski adı Suham’dır. Yazılı belgeler bulunmamakla beraber köyün eski Rum yerleşim bölgesi üzerinde olduğu bilinmektedir. Eski yapıların Rum usta işi oldukları da yapılan araştırmalarla belgelenmiştir. Başka bir bilgide ise, köyün Aşağıkale’den kopma bir yerleşim olduğu bildirilmekte ve soyağaçları incelendiğinde, bazı ailelerin Aşağıkale mahallesinden koparak Kalebaşı köyüne yerleştikleri görülmektedir.

Kültür

Düğün törenleri
İlk önce kız evinde ve erkek evinde ayrı ayrı kına geceleri olur. Erkek evinde yemekler yapılır, bütün köy tek tek ve çevre köyler de davet edilir. Onlara yemekler ikram edilir. Tepsilerde kadayıf tatlısı yapılır. Bazen gençler sofradan kadayıfı çalarlar. Birkaç arkadaş ayrı bir yerde yerler ama bu bir eğlence gibi bir şey olur. Bu yemekleri yapacak kişiler özenle seçilir. Genellikle aşçılar kadın olur. Ayrıca kına gecesi kız evinde ise geline kına yakarlar ve kadınlar sohbet eder. Ertesi gün, damat evinden kız evine doğru yola çıkılır. Kız evinden gelin alınır ve erkek evine götürülür.
Bayramlaşmalar
Bayram namazı kılındıktan sonra camiden çıkılarak büyükten küçüğe doğru sıraya geçilir. Köyün en yaşlısı en önde olmak kaydıyla tek tek bayramlaşılır. Daha sonra ise herkesin evi tek tek dolaşılıp bayramlaşılır. Sabah saat 10 gibi aşağı mahallede, saat 12 gibi yukarı mahallede, saat 15 gibi de karşı mahallede yemekler verilir. Köyün gençleri toplanırlar eğlenirler.
Gece eğlenceleri
Başka bir töre ise köy gençlerinin belirledikleri bir gecede köy değirmeninde ateş yakarak eğirmen çöreği yaparlar. Gençler o gece doyasıya eğlenirler.
Kelek sallama
21 Mart Navruz gününün akşam karanlığı bastığı zaman “kelek sallama” denen bir töre vardır. Köyün gençleri bir araya gelerek, çan ve kelekleri uzun bir sopaya bağlarlar, köyün ilk başındaki evden başlayarak tek tek dolaşılır. Herkesin kapısında kelek ve çanlar sallanıp maniler okunur, bulgur ve tereyağı toplanır. Topladıkları malzemelerle büyük kazanlarda pilav yapılır. Köyün genç erkekleri gece yarılarına kadar doyasıya yer ve eğlenirler.
Yayla göçü
Haziran ayının başında topluca yaylaya göçülür. Herkes göçünü yükleyip yaylaya gider. O gün gençler top oynar, yaylanın meydanında boğa güreşi yapılır, yayla boğası seçilir.

1545123_658184344224284_293380253_n

 

KAYNAK: http://tr.wikipedia.org/wiki/Kaleba%C5%9F%C4%B1,_Koyulhisar

http://tr.wikipedia.org/wiki/Sivashttp://tr.wikipedia.org/wiki/Sivas

https://www.google.com.tr/webhp?sourceid=chrome-instant&ion=1&espv=2&ie=UTF-8#q=sivas%20koyulhisar

Reklam Alanı

Reklam buraya

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*